Wat krijgt een mens toch allemaal voor verrassingen in zijn mailbox. Om onnaspeurbare redenen word ik geregeld op de hoogte gehouden van de bedrijfsresultaten in de sectoren Drukinkt en Cement. Laatst bood er iemand haar diensten aan als Opruimcoach (vond ik een persoonlijk affront). En nu, enkele dagen geleden: post van een heus Relatiebureau dat met het oog op Valentijn een perscontact wel handig vond. “Zeker nu Kerstbomen worden ingeruild voor rode harten en liefdesboodschappen breekt opnieuw een emotionele periode aan voor velen. Valentijn is ergens een commercieel gecreëerd product maar het prikkelt geliefden en de magie”.
Een stukje commercieel, ergens
Zinnen met ergens het woordje ‘ergens’ in om ergens een aarzeling en ergens een voorbehoudje te formuleren kunnen me altijd bekoren, ergens. Een stuk, zo, naar mij toe, althans.
Een commercieel gecreërd product dat prikkelt? Dat moet ik nog meemaken, beste mevrouw relatiebureau. Aan mijn lijf geen polonaise, noch een witloofsoepje met amoureuze garnaaltjes, gevolgd door een koppeltje van rode poon en pladijs om te besluiten met een huisgedraaide sorbet van geurige roosjes. Huisgedraaid! Nog in de anale fase verkerend denk ik daar iets anders bij. En van verkleinwoordjes, van al die wiette wajntjes en koffekes in Antwerpen krijg ik een diarreetje. Ik moet me beheersen om niet tegen de ober te roepen : “Op een bedje van wààt?!” Zoals één van de verrukkelijk onaangepaste mannen in een tekening van Peter Van Straaten.
Zwarte jarretelles, ammehoela. Pralines in hartvorm met zoete blubber gevuld, bweurk. Mottig parfum, roze champagne, kleffe liefdeskaarten, lelijke gemengde boeketten, Saint Amour, zelfs Chet Baker met My Funny Valentine: nee bedankt.
De norm is twee
Mevrouw relatiebureau stuurt me haar mail een dikke week voor Valentijn. Wie een geliefde wil verrassen moet er natuurlijk eerst over eentje beschikken, en mag er dus wel stevig de pas inzetten om volgende week de norm te halen. Want daar gaat het natuurlijk over: je bent maar iemand met z’n tweeën. Alleen is maar alleen, en drie, daarvan zei princess Diana al dat het “a bit crowded” was.
Ik ben zelf gezegend met een liefhebbende partner, maar ik ben de jaren in mijn uppie zeker niet vergeten. Wat heb ik me toen geërgerd aan de familieverpakkingen, de gezinswagens, -leningen en -vakanties, de onbetaalbare abonnementen en appartementen (en de openlijk uitgesproken aanname: “u zoekt een studio, mevrouw?” “Ja, een éénpersoonshok” antwoordde ik toen). Probeer eens alleen een restaurant uit: je moet vechten om niet naast de wc-deur te moeten zitten. Ga alleen op reis: je bent vogelvrij verklaard na zonsondergang.
Het Paar is de norm. In films, in liedjes, in reclameboodschappen. Soms wordt het paar vermenigvuldigd tot een happy family met 1 vader, 1 moeder, 1 zoon en 1 dochter . Goed om alles aan te prijzen, van smeerkaas tot uitvaartverzekeringen.
Singles
Waar ik toen nog een alleenstaande vrouw was, zou ik nu een happy single zijn, een gelukkig 45-toerenplaatje. De tijden veranderen. Oude vrijsters en tantes zoals van Cyriel Buysse lijken wel uitgestorven.
Schijn bedriegt: er zijn net méér mensen alleen. Eén op de drie inwoners van Brussel tussen 20 en 69 is single. Het vergt nogal wat hokken, sorry, studio’s, om al die lone wolves te huisvesten. Vanaf 70 kunnen we ze wel weer samen kazerneren in bejaardentehuizen, dat scheelt in plaats. In heel België bedraagt het aantal singles 20% (cijfers van 2009).
Zout in de wonde
We mogen geredelijk aannemen dat daar nogal wat gebroken harten tussen zitten (ook bij de koppels natuurlijk). Partner weg of dood of nooit langsgekomen. De misselijk makende suikergeur van Valentijn dicteert nog eens in dat het niet hoort, dat alleen zijn of je alleen voelen. Weet je zeker dat het niet jouw schuld is?
De vluchthuizen zitten overvol (allochtone) vrouwen, er was nooit eerder zoveel partnergeweld,of althans: er zijn nooit eerder zoveel feiten gemeld. Roze wolk, waar?
Valentijn strooit zout in vele wonden. Nog meer dan het commerciële orgasme van kerst en Nieuwjaar. Dit keer gaat het niet (alleen) om geld, maar ook om liefde. Verplichte, eeuwige, ware, exclusieve, romantische liefde. En o wee als je het niet 1,4 keer per week doet. Alle sixpacks en PIP-implantaten nog aan toe.
Nog een weekje op de tanden bijten. Ik ben weer on speaking terms met de wereld vanaf 15 februari.
@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees dus de regels - mod
06/02/2012 om 13:12
Beste Kristien,
wat een heerlijk voorspelbare, zure blog over een gemakkelijk slachtoffer als Valentijn. Als u een beetje moed had, had u zich beter gericht op even commercieel uitgebuite feestdagen als moederdag of vaderdag.
Als het feit dat iets commercieel wordt uitgebuit voor u ook alle plezier verpest, dan wens ik u veel sterkte in deze overgecommercialiseerde wereld. Zelf probeer ik te genieten van wat dit aan betekenis heeft voor mij persoonlijk. Als mijn kinderen mij ’s morgens wakker maken en apetrots tonen wat ze gemaakt hebben in school voor vaderdag dan geniet ik hiervan, net zoals ik geniet van andere attenties op andere, minder geforceerde momenten.
Zo is Valentijn wellicht ook voor veel koppels even een ‘reminder’ in het drukke leven van alledag om aan hun relatie te werken. Als dat enkel met Valentijn gebeurd, is het wellicht een beetje triest. Mijn vrouw en ikzelf zullen (zoals jaarlijks rond deze tijd) een dagje voor ons tweetjes plannen. Wellicht zal dat niet exact op de 14e zijn (het drukke leven, weet u wel), maar het is een jaarlijkse traditie die we met plezier in ere houden, zonder daarom mee te lopen in het commerciele spektakel.
06/02/2012 om 13:49
Het glas is halfvol of halfleeg!
Of hoe verzuring belachelijke proporties kan aannemen.
-We mogen niet meer van eten genieten omdat we weten dat sommige mensen geen eten hebben.
-We mogen niet meer lachen, omdat er zovelen verdrietig zijn.
Of hoe er tussen ‘een roze wolk’ en de ‘hel wel een nuance ligt.
Valentijn kan aanleiding geven tot een mooi romantisch moment, dat op zich is al mooi.
Eeuwige, ware, en exclusieve liefde, verpakt in een Bongo bon! Ik snap de ergernis, maar je moet daar kunnen doorprikken, anders geniet je van niks meer.
Liever een economie die draait op goeie intentie’s dan op miserie. Zet je zonnebril even op, of beter, een romantisch weekend aan zee!
06/02/2012 om 16:56
Mevr. Bonneure let niet op de “verzuurde” reacties van Mantels en Bruwiers. Deze figuren zijn duidelijk verslaafd aan het onnozel consumentisme van de dag van vandaag! Wedden dat ze een iPad en een iPhone hebben en op Facebook zitten. Dat soort dwaasheden!
06/02/2012 om 20:11
Deze blog kan een troost zijn voor eenzame mensen en voor hen die geen centjes hebben voor een weekendje aan zee. Een kind dat een mooie tekening maakt voor mama of papa is heel mooi en geliefden die thuis eens lekker koken of iets knutselen voor mekaar is ook hartverwarmend. Hier wordt toch niets anders aangeklaagd dan het feit dat nu alles moet aanzetten tot consumptie. Dank voor je moed, Kristien, en over iemand die ondanks kommer en kwel eens van harte kan lachen, zul jij je zeker verheugen. Zo ken ik je !
06/02/2012 om 20:35
Mevr.Bonneure eindelijk iemand die het goed en duidelijk durft te verwoorden wij moeten maar slikken wat ons door de strot geduwd wordt sorry voor het taalgebruik maar consumeren moeten we ook al hebben we daar geen goesting voor en ik ben zeker geen groene jongen hoor.
Ik koop graag wat mij past en op het tijdstip dat mij goed uitkomt.
dus blijf schrijven en blijf gezond kritisch aub
06/02/2012 om 22:26
Beste Gilbert,
bedankt voor de bezorgdheid, maar mijn GSM is ouder dan de uwe. Misschien moet u toch maar eens iets proberen te doen met dat onvoorstelbare talent van u om mensen op basis van enkele zinnen te doorgronden.
Veel plezier met Valentijn
Bart
07/02/2012 om 05:46
@ Bart en Gilbert : ieder heeft recht op zijn persoonlijk gedrag (individueel en in zijn gezinnetje) en zijn portie romantiek. Zoals iedereen recht heeft op zijn (al dan niet kritische) mening.
Maar objectief staat het als een paal boven water dat veel heilige huisjes (zie bvb een andere blog hier over ‘the queen’ of de ganse heisa over Contador) vooral veel te maken heeft met geld en macht.
En zelfs bij de media gaat het in de eerste plaats over de verkoopscijfers niet ?
07/02/2012 om 08:52
@Gilbert. Heb geen I-Pad noch I-phone. Mijn wagen heeft 270 000km en mijn GSM is 3 jaar oud. Mijn facebook account kijk ik één maal per maand na!
Fantastisch hoe u dit hebt kunnen afleiden aan de hand van mijn korte tekst. Het voelt een beetje aan als het ontbloten van de kroon.
07/02/2012 om 13:25
De “romantiekindustrie” heeft zijn slaven blijkbaar goed onder controle.
07/02/2012 om 17:01
Mijn favoriete horeca-zaak misbruikt liefst 6 verkleinwoorden ter promotie van hun Valentijnsmenu - waarvoor menwelkom is op zondag 12 februari (at noon) & dat à 66 euro p.p. (weliswaar inclusief wijnen & waters, dààr geen verkleinwoorden) toch minder mikt op prille koppeltjes dan op de generatie waar de samenhorigheid eerder door maag én portefeuille gaat dan door hitsiger organen. Eigenlijk zou ik bij wijze van participerende observatie wel eens willen langsgaan, al was het maar om de ‘muzikale omlijsting’ te horen. Lady Gaga zal er wel niet zijn … en ergens doet het mij denken aan de zondagmiddagen in de Gentse Vooruit, waar de dansgrage rijpere koppels terechtkonden & waar de sfeer meermaals beter was dan op menige (jongeren-)fuif in de Balzaal op zaterdagavond. Liefde heeft veel te maken met niet moeten … gelukkig heeft de hedendaagse jeugd dat beter begrepen dan Verhaeghe’s ons willen laten geloven. 14 februari brengt vooral carnaval dichterbij: laat ons even gek doen, want we hebben alwéér een winter overleefd - wie dat kan delen, zoveel te beter - ben je een weirdo, dan ben je met carnaval allicht minder eenzaam dan op Valentijn. Carnaval ook commercie ? Zéker - neoliberalisme probeert élke emotie in centen om te zetten … Aan ons de moed om te matigen = gewoon onze goesting te doen! En 14 februari is daarvoor een even goede dag als de 365 andere van dit schrikkeljaar.
09/02/2012 om 12:53
Beste,
Al die gemaakte dagen, dienen alleen maar om het geld uit de gewone burger zijn beurs te doen uitgeven, wat in crisis tijd: zekers af te raden valt.
Alleen de grotere verdienen eraan .
Voor mijn part: zouden ze moeten afgeschaft worden, net als de “Reclamen”, die hetzelfde doel hebben.
Jean.
11/02/2012 om 17:12
Met je minderjarige zoon Barcelona, die prachtig Gaudi-stad, willen bezoeken, maar de volle pot moeten betalen voor hem voor de hotelkamer… omdat je alleenstaande moeder bent…
Op een eetfestijn van jeugdbeweging of school vriendelijk maar toch nadrukkelijk verzocht worden om aan te schuiven aan een tafel van vier waar reeds een alleenstaande met kind zit. “Zo, dat is ook weer opgevuld!”
Ken die andere twee van haar of pluim, heb geen zin in een babbel met die mensen, maar die organisatoren snappen niet dat je als alleenstaande (met kind) gewoon even gezellig met z’n tweetjes aan een tafel van vier wil zitten…
Kan zo nog wel even doorgaan…
Hoe dan ook, ik zal tegen dinsdag hoogstwaarschijnlijk de norm niet halen. ;o)
14/02/2012 om 17:46
Amai Kristien Bonneure. Een goeie knuffel vandaag voor jou. Hoe kan je nu zo negatief tegenover de liefde staan? Ik snap het niet.